از صدای سخن عشق....

پست قبل خیلی یهویی و جالب بود،چون واقعا تک تک این احساسات و تجربه کردم.اما خب...

احساسم موقع دیدن تو

حس حضور تو کنارم

به چیز دیگه س

نه گریه س،نه خنده،نه بغض و نه قلقلک

یه آب گرمه که از بین مهره های گردنم عبور میکنه و به قلبم سرازیر میشه

همه میگن چند سال دیگه این عشق و عاشقی از سرت میفته!!

میگن اول زندگی همینه!ولی من میگم اگه اول زندگی اینقد عاشق بود هرگز به تلخی نمیرسی!!

شاید این آب گرم از مهره اونا رد نشده!شاید اونا فقط حس برق گرفتگی داشتن،ک الان عشق مرگ شدن!!

حرف من اینه...به هر برقی که گرفتتون،و به هر شوقی ک زد ب چشمتون نگید عشق!

عشق خیلی گرم تر از این حرفاس:)