ئه حمه د موختار جاف

به خطا چو بو،خطای کرد به خودا موشتی خطا

هاتبو لافی لگل پرچمی تو دا لی دا

به امیدی اوه وا رابوره به سه رما روژی

کوتوم له سر ریگه کیا دس به دوعا

پس بلاوینه ره قیب وا دلکم لت لت بو

سا بکه لوطفه لگل بنده ی خوت تو بی خودا

غم و درد و خفت و عاجزی و دوری تو

زحمته جیگه و گناجیشی بی تو له دلا

کوته سر رومتی آلت عرقی ناز ایستا

هر الی شونمی پخشانه له سر برگی گولا

زهره و مشتری ایستا که له خوشی چاوت

وه کو سرخوش له سماء،کوتنه رقص و سما

وستان رشی نازکی چین چینی له بردا

وه ک هوری سیا بی له سری قورسی قمردا

قوربانی نگاهی غضبت روحو دلی من

یک لحظه دوصد تیرو رومت چون له جگردا

مادام که به شمشیری بروت لت لته جرگم

لازم نیه او خنجره کردوته به بردا

دو دیده یی مخموری نگارم به شباهت

وک آهو وهایا که له خو بی له سحر دا

دسته که به داوینی اتو دسته به دل بم

چی بکم که نیه دستی بکم خاکه به سردا

قوربان وکو خاکی بری پیت کوتوه دائم

ئه حمد که مگر دولبر خوی بی له گوزر دا

گول له گولزارا نما بول بول ئه بی زاری بکا

نیرگسی شالا که مشهوره به مخموری ئه بی

دایمه له و چاوه که سبی علمی بیماری دکا

فه صلی او نازوک غزاله رویشت عشاقی حزین

هرئه بی سیلی سروشکی خوین له چاو جاری بکا

تو خودا بادی صبا بو نازنینا تو بلی

بس رقیب ترتیب بکاتو دردی دل کاری بکا

دولبرم له م شاره رویی احمدی بیچاره وا

بو سپاهی غم ئه بی رسمی سپه داری بکا